Obecna sytuacja

Toksykomania bardzo się rozpowszechniła w ostatnich latach i stała się obiektem podejrzanych zainteresowań, ekonomistów i polityków.

Przesięwzięcia mające na celu legalizację narkotyków zmieniły opinię społeczną dotyczącą walki z narkotykami i osłabiły opozycję w stosunku do substancji toksycznych.

Fakty

Narkotyki są substancjami niebezpiecznymi, atakującymi organizm i osobowość ludzką. Pozbawiają człowieka wolności i niszczą rodziny.

Toksykomania nie jest zwykłym etapem w życiu, który przechodzi naturalnie bez żadnych następstw. Narkotyki są to substancje psychoaktywne powodujące silne uzależnienie od nich, nie pozwalają na zdrowe i szczęśliwe życie. Czesto prowadzą do tragicznych następstw.

Nadużywanie narkotyków rozpowszechnia się jak epidemia i można zaobserwować, szczególnie wśród młodych, zjawisko zaraźliwości psycho-socjalnej.

Brak informacji dotyczącej szkodliwości narkotyków jak i relatywną łatwość w dostępie do nich prowadzą do ich banalizacji, która prowadzi z kolei do zwiększenia ich spożycia i ilości toksykomanów.

Toksykomani powinni być otoczeni opieką, otrzymać pomoc lekarską w postaci terapii odwykowej i psychologicznej, mającej na celu abstynencję od narkotyków i powrót do normalnego życia w społeczeństwie.

1. Ze względów etycznych, socjalnych i medycznych, wszelkie akcje w walce z toksykomanią muszą mieć na celu abstynencję od narkotyków i wyzwolenie społeczeństwa spod ich wpływu.

2. Jesteśmy przeciwni wszelkim próbom legalizacji narkotyków.

3. Społeczeństwo, a w szczególności młodzież, ma prawo być poinformowana o negatywnych skutkach używania narkotyków dla ich zdrowia, rodziny i społeczeństwa. Ważnym jest by informacja o szkodliwości narkotyków była obiektywna i odpowiednio dostosowana do wieku młodzieży. Jesteśmy przeciwni informacjom mającym na celu banalizowanie szkodliwości narkotyków.

4. Czynnikami niezbędnymi do ochrony naszej młodzieży przed narkotykami są : kochająca rodzinna, przyjaciele którzy się nie narkotyzują, dobre wyniki w szkole, perspektywy zawodowe, pozytywne postawy i określony cel w życiu. Wszystko to wzmacnia osobowość dzieci i młodzieży i prowadzi je do postawy "Narkotyki, nie dziękuję". Rodzina jako pierwszy i najważniejszy punkt zapobiegawczy przeciwko narkomanii, powinna być doceniana i wspomagana przez władze.

5. Uznanie narkotyków za nielegalne pozwoli podtrzymać środki prewencyjne i zredukować podaż narkotyków. Pomoże to przestrzec wcześniej młodych przed niebezpieczeństwem i ryzykach z tym związanych.

6. Wszyscy obywatele mają prawo do ochrony ich życia rodzinnego, socjalnego i zawodowego, od skutków toksykomani. Należy karać kierowców prowadzących pojazdy i będących pod wpływem narkotyków i tych którzy używają narkotyków w miejscu pracy. Dzieci i młodzież mają prawo do życia w środowisku które chroni ich od kontaktów z narkotykami.

7. Toksykomani muszą mieć prawo do terapii odwykowej. Tylko abstynencja od substancji toksycznych może prowadzić do całkowitego wyleczenia z nałogu i tylko ona pozwoli od samego początku, żyć bez narkotyków i bez substancji zastępczych.

8. Jesteśmy przeciwni podawaniu narkotyków czy substancji zastępczych, toksykomanom, nawet w ramach tzw. "środków terapeutycznych" czy "testów medycznych". Substancje zastępcze są tak samo niebezpieczne jak i narkotyki, umacniają i przedłużają zależność od nich i niszczą nadzieję na zaprzestanie używania narkotyków.

9. Wszystkie środki prewencyjne i terapeutyczne muszą mieć podstawy naukowe i etyczne oraz odpowiadać normom międzynarodowym.

10. Jesteśmy za umowami i porozumieniami międzynarodowymi dotyczącymi ścigania i karania przemytu narkotyków. Jesteśmy przeciwni wszelkim próbom mającym na celu podważanie tych umów.

11. Zobowiązujemy się do walki z dezinformacją rozpowszechnianą przez środki masowego przekazu, mającą na celu banalizację używania narkotyków i naruszania integralności fizycznej i psychicznej młodzieży.

12. Wspieramy stowarzyszenia, federacje i inne organizacje, a także wszystkie osoby które zgadzają się z zasadami zawartymi w tym dokumencie.

13. Jesteśmy za prawem i wolnością indywidualną, jeśli nie zagrażają one równowadze i zdrowiu całego społeczeństwa.